نگار علی- در سال ۱۸۷۷، جیووانی شیاپارلی، اخترشناس ایتالیایی، نقشهای از سطح مریخ تهیه کرد، زمانی که سیاره سرخ به نزدیکترین فاصله خود با زمین رسیده بود. شیاپارلی، که کوررنگی داشت، خطوطی عجیب و مستقیم روی سطح مریخ مشاهده کرد که به نظر میرسید به نوعی آبراههها یا کانالها متصل باشند. او این خطوط را «کانالی»
به گزارش نیوز تودی، به نقل از زومیت، ژنگهوا ژانگ، اخترشناس دانشگاه نانجینگ در چین و همکارانش در حال بررسی فهرست ستارگان برای یافتن کوتولههای قهوهای سرد بودند؛ اجرامی میانستارهای که جایی بین سیارهها و ستارهها قرار میگیرند. آنها سپس چیزی عجیب و نادر در کهکشان راه شیری پیدا کردند. در ابتدا، اخترشناسان تصور کردند که
به گزارش خبرگزاری نیوز تودی، کشف این قمر کوچک که روز دوشنبه اعلام شد، نتیجه پردازش و تجمیع ده تصویر ۴۰ دقیقهای از دوربین نزدیکفروسرخ (NIRCam) جیمز وب بود؛ تصویریابی پرزحمت که توانست جرم کمنور را از میان سایهها بیرون بکشد. تاکنون هیچ تلسکوپ یا مأموریت پیشین، از جمله وویجر ۲ که حدود ۴۰ سال پیش
به گزارش نیوز تودی، وسعت کهکشان انجیسی ۱۳۰۹ حدود ۳۰ هزار سال نوری است که آن را به حدود یک سوم اندازه کهکشان راه شیری تبدیل میکند. خوشههای آبیرنگ ستارههای جوان و رگههای غبار در امتداد بازوهای مارپیچی انجیسی ۱۳۰۹ دیده میشوند زیرا آنها به دور جمعیت ستارههای زردرنگ مسنتر در هسته کهکشان میچرخند. پس از
به گزارش خبرگزاری نیوز تودی، در ساعت ۱۰:۴۰ شب به وقت محلی، علاقهمندان رصد آسمان در پارک ملی مون-مگانتیس و مناطق اطراف مونترال، صحنهای شگفتانگیز را به چشم دیدند: نور سفید و درخشانی که با هالهای مهآلود، به شکل مارپیچ در آسمان حرکت میکرد. تصاویر و ویدئوهای این رویداد بهسرعت در شبکههای اجتماعی دستبهدست شد و
به گزارش خبرگزاری نیوز تودی، سیاره «TRAPPIST-1 d» که از نظر اندازه با زمین برابری میکند و در مرز منطقه قابل سکونت ستاره کوتوله قرمز خود قرار دارد، فاقد مولکولهای کلیدی جوی مانند آب، متان یا دیاکسیدکربن است. این نتیجه با استفاده از ابزار طیفسنج فروسرخ نزدیک (NIRSpec) تلسکوپ جیمز وب به دست آمده است. کارولین