در لایه‌ای عمیق‌تر مسئله‌ای کمتر دیده‌شده اما به‌شدت ملموس وجود داشت: «رنج ناشی از گسست عادت‌های دیجیتال». مردم به شبکه‌های اجتماعی‌ چون اینستاگرام، واتس‌اپ و تلگرام خو گرفته بودند؛ ابزارهایی که برای ارتباط و معنا دادن به روزمرگی، خبر گرفتن، دیده شدن و حتی تخلیه روانی به کار می‌رفتند. قطع اینترنت ناگهان این جریان عادی

در نسخه‌های جدید چت‌جی‌پی‌تی، این هوش مصنوعی صرفاً به تولید پاسخ بسنده نمی‌کند، بلکه می‌تواند الگوی پرسش‌های کاربر را تحلیل کند. یعنی بفهمد کاربر بیشتر به دنبال قطعیت است یا تردید. به دنبال تأیید است یا فهم. به دنبال سرعت است یا عمق. به نظر می رسد این ویژگی، چت‌جی‌پی‌تی را از یک «ابزار اطلاعاتی»

دلیل این پیش‌بینی روشن است: هوش مصنوعی هر روز بخش گسترده‌تری از فرایندهای کاری، آموزشی، اقتصادی و خلاقانه را در بر می‌گیرد و کیفیت خروجی آن‌ها وابسته به ورودی‌هایی است که انسان ارائه می‌دهد. ورودی‌هایی که اگر به‌صورت دقیق، ساختارمند و هدفمند طراحی شوند، می‌توانند ارزش‌آفرینی هوش مصنوعی را چند برابر کنند. مهندس پرامپت‌نویس کسی

بزرگ‌ترین تحولی که هوش مصنوعی ایجاد می‌کند انتقال انسان از «اجراکننده» به «ناظر و خلاق» است. مشاغلی که بر تکرار، پردازش یا سرعت متکی بودند-مثل ورود داده، تدوین‌ های ساده، پشتیبانی مشتری یا تحلیل اولیه اسناد-طبیعتاً بیشترین تغییر را تجربه می‌کنند. اما همین مشاغل وقتی با هوش مصنوعی ترکیب شوند به جای حذف، به مشاغل

یکی از برجسته‌ترین کاربردهای هوش مصنوعی، شخصی‌سازی در تجربه خرید است. الگوریتم‌های یادگیری ماشین حجم عظیمی از داده‌های رفتاری مشتریان -تاریخچه جستجو، خریدها، کلیک‌ها- را تحلیل می‌کنند تا پیشنهادهای محصولی را ارائه دهند که به صورت هدفمند و دقیق با علایق هر فرد مطابقت دارد. این کار نرخ تبدیل  را افزایش می‌دهد و حس ارتباط