به گزارش نیوز تودی، این ساختار که محققان آن را سرانجام نامیدهاند Damhán Alla (در زبان ایرلندی به معنای «عنکبوت») داخل دهانه برخوردی Manannán قرار دارد. دهانهای با عرض حدود ۲۲ کیلومتر که تصویر آن در سال ۱۹۹۸ توسط فضاپیمای گالیله ثبت شده بود. در پژوهشی جدید که نتایج آن در The Planetary Science Journal منتشر
به گزارش نیوز تودی، از نظر زمینشناسی، ماه ساختاری لایهلایه دارد که تا حدی شبیه زمین است، اما در مقیاسی کوچکتر. این ساختار شامل سه بخش اصلی هسته، گوشته و پوسته است. هر یک از این لایهها اطلاعات مهمی درباره گذشته منظومه شمسی در خود پنهان کردهاند. هستهای کوچک اما واقعی برای سالها تصور میشد
به گزارش نیوز تودی، زمین هم دنباله دارد، دنبالهای از جنس پلاسما که در میدان مغناطیسی زمین محبوس شده و در سمت شب کشیده میشود. همه اجسام ماکروسکوپی به دلیل حرکت الکترونها کمی مغناطیسی هستند. اما زمین میدان مغناطیسی بزرگی دارد که ناشی از حرکت آهن و نیکل مذاب در هسته خارجی است. میدان مغناطیسی زمین، منطقهای
به گزارش خبرگزاری نیوز تودی و براساس گزارش زومیت، برخورد عظیم سیارهای به نام «تیا» با زمین باستانی، منشأ شکلگیری ماه و تغییر همیشگی ترکیب گوشتهی زمین بوده است. اکنون، نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد که این سیاره گمشده در همان نواحی نزدیک به خورشید، درست در همسایگی زمین شکل گرفته بود؛ کشفی که شباهت
به گزارش نیوز تودی، در عکس تلسکوپی واضح از سیاره زحل، قمرهای یخی کوچک «دیونه»(Dione) و «رئا»(Rhea) که در سمت چپ قرص سیارهای آن دیده میشوند، در حال عبور از برابر منظومه گسترده حلقههای این غول گازی هستند. به نقل از ایسنا، این عکس در ۲۰ نوامبر و زمانی ثبت شده است که حلقههای زحل
به گزارش نیوز تودی، وقتی حلقههای زحل که «زائدههای زحل» نام گرفته بودند، در سال ۱۶۱۲ ناپدید شدند، گالیله دلیل آن را نفهمید. به نقل از ایسنا، بعدها در همان قرن مشخص شد که برآمدگیهای غیر معمول زحل، حلقههای آن هستند و وقتی زمین از صفحه حلقهها عبور میکند، حلقههای لبهدار ناپدید میشوند. دلیل این امر