کتاب «سنگی بر گوری» در زمستان سال ۱۳۴۲ توسط جلال آلاحمد نوشته شد، ولی سالهای سال در پشت پرده حجاب معاصرت ماند تا سرانجام در زمستان ۱۳۶۰ به فیض انتشار نایل آمد، با صورت و سیرتی خاص، جذاب و البته پرحاشیه. داستان «سنگی بر گوری» داستانی یکتا در طول تاریخ ادبیات فارسی است و دستکم
به گزارش خبرگزاری نیوز تودی به نقل از روابط عمومی اثر، جلد دوم «یادداشتهای روزانه جلال آلاحمد» منتشر شد. در معرفی این کتاب که توسط محمدحسین دانایی تدوین و آماده چاپ شده، چنین آمده است: «اوایلِ امر این دفتر را شاید از روی مُد نگه میداشتم… بعد به عنوان یک تکلیف بارِ دوشم شده بود
ریحانه اسکندری: خانه-موزه سیمین و جلال، یادآور بخشی از حافظهی فرهنگی تهران است؛ جایی که دو نویسندهی برجستهی تاریخ ایران، سیمین دانشور و جلال آلاحمد، سالها در آن زندگی و کار کردند. این خانه از یادگارهای دورهی پهلوی دوم است و در محلهی قدیمی دزاشیب، خیابان رمضانی، کوچهی رهبری، کوچهی پسندیده، بنبست ارض، پلاک یک واقع
ریحانه اسکندری: خانه-موزه سیمین و جلال، یادآور بخشی از حافظهی فرهنگی تهران است؛ جایی که دو نویسندهی برجستهی تاریخ ایران، سیمین دانشور و جلال آلاحمد، سالها در آن زندگی و کار کردند. این خانه از یادگارهای دورهی پهلوی دوم است و در محلهی قدیمی دزاشیب، خیابان رمضانی، کوچهی رهبری، کوچهی پسندیده، بنبست ارض، پلاک یک واقع
هفت طبقه؛ یعنی تقریباً هفت برابر بلندای خانهای که هشتاد سال پیش به دست جلال آلاحمد ساخته شد تا منزل و آشیانه یک زوج ادبی و فرهنگی باشد. همین شهرداری، یازده سال پیش، میلیاردها تومان هزینه کرده بود تا خانه را خریداری و مرمت کند و آن را به نهادی فرهنگی همگانی تبدیل کند؛ نهادی
به گزارش نیوز تودی احمد زیدآبادی در روزنامه هم میهن نوشت: شاید دربارۀ آثار قلمی و فعالیتهای سیاسی و فرهنگی مرحوم جلال دیگر حرف واقعاً تازهای در میان نباشد، اما از آنجا که هر نسلی بنا به تجربیات جدید، با میراث تاریخی خود از زوایایی نوظهور در تعاملی خواسته یا ناخواسته قرار میگیرد، بنابراین هیچ