غریبی که برای مردمش اسطوره شد
در سوگ او سر تعظیم فرود میآورم؛ نه فقط برای آثارش، بلکه برای راهی که گشود: استاد بهرام بیضایی آنچه بنا کرد، بنا بر قدرت نبود. او عشق، صداقت و پرهیزکاری را به قدرت بدل کرد. همچون این شعر سهراب سپهری که از فهمِ ناتوانی و محدودیت، قدرت میسازد: «میدانم سبزهای را بکنم، خواهم مُرد»




