بیضایی نه هنرمند محبوب جریان غالب بود، نه چهره‌ مورد اجماعِ چپِ ژست‌محور، و نه کسی که بتوان به‌سادگی از کنار آثارش عبور کرد. او از همان آغاز، مسیر متفاوتی را انتخاب کرد؛ مسیری که بر شناخت عمیق تاریخ، اسطوره، زبان و نمایش استوار بود. همین انتخاب، او را به یکی از مهم‌ترین چهره‌های تئاتر

به گزارش خبرگزاری نیوز تودی، از لحظه دیدن تیتر خبر درگذشت بهرام بیضایی از یگانه‌ترین نام‌های عرصه سینما و تئاتر ایران، علاقه‌مندی به فرهنگ و هنر ایران وجود ندارد، که آه نکشیده باشد. بهرام بیضایی، پنجم‌ دی‌ماه، در سالروز تولدش، در ۸۷ سالگی، در آمریکا درگذشت. آن هم در حالی که، ۱۵ سال اخیر را،

چه غریب که یکی از ایرانی‌ترین ایرانیان غریبانه در زادروزش چشم از جهان فرومی‌بندد در غربت. تو نگو هنرمندی گرامی، که تکه‌ای سترگ و گرامی از فرهنگ ماست که چنین دور از خاک خویش ما را بدرود می‌گوید و ماندگانی که راندندش را چه می‌ماند مگر شرم و ما درماندگان که چشم‌به‌راهش بودیم را چه

او در برابر هر حمله یا مقاومتی از سوی دیوان و اهریمنان پیروز می‌شود و مهاجمی سرسخت است که توان جنگاوری‌اش او را به نام پیروزگرِ بزرگ و افزارمندترین ایزدان و نیرومندترین و فرهمندترین ایزدان در جایگاه شگرف و ستایش‌آمیزی قرار می‌دهد. و گویی بزرگترین و ماندگارترین نمایشنامه‌نویس ایران که نام کوچکش بهرام بود، نسب

از زبان فردوسی بزرگ، که در این سال‌ها دغدغه‌ی دائم بهرام بیضائی بود، با بغضی که هنوز نترکیده، با اشک‌هایی که هنوز بر گونه‌های جاری نشده اما بی‌شک، بغضم خواهید ترکید و اشک‌هایم جاری خواهند شد چراکه یکی بزرگان تئاتر و سینما ی ایران در غربتی دردناک جان باخت. من در «پهلوان اکبر» او بازی

به گزارش خبرگزاری نیوز تودی، فیلم  سینمایی «سامی» ساخته حبیب باوی ساجد  ۱۰ دی‌ماه ساعت ۱۷ در  سالن سیف‌الله داد خانه سینما نمایش داده  خواهد شد. بعد از نمایش فیلم، کیانوش عیاری (کارگردان سینما)، پرویزجاهد (فیلمساز،منتقد و کارشناس سینما)، فرهادورهرام (مستندساز) و حبیب باوی ساجد (کارگردان اثر ) درباره فیلم صحبت می‌کنند. حبیب باوی ساجد